टिपिकल xxx.
काल एका मराठी नाट्यप्रेमीची पोस्ट वाचली. तो कुठल्याशा नाटकाला गेला होता आणि प्रयोगानंतर तो विंगेत जाऊन सचिन खेडेकर यांना भेटला आणि शेक हॅन्ड वगैरे झाले आणि सचिन आपल्या कामाला निघून गेले. त्यांना ते आवडले आणि सचिन बद्दल त्यांचे मत चांगले झाले, त्या बद्दलचीं ती पोस्ट होती. आणि परत खाली एक किस्सा लिहितात, प्रशांत दामले कसा मन मोकळा आहे ते. आता सांगा सचिनबद्दल लिहिताना प्रशांत बद्दल असे लिहिले तर त्याचा काय अर्थ होतो? ह्याला म्हणतात टिपिकल xxx.
आमच्याकडे ऑफिसमध्ये एक मराठी मुलगी कामाला होती. तिचे वडील एकदा मला भेटायला आले आणि बोलता बोलता म्हणाले, सर तुमच्या ओळखीत कोणती चांगली नोकरीं असेल तर बघा हिच्यासाठी. मी म्हटले मग ही वाईट आहे का?
एकजण लाखो रुपये खर्च करून पत्नीला स्वितझरलंडला घेऊन गेला. पत्नी म्हणाली मला तर बुवा आमचे काश्मीरच आवडले. आता सांगा त्या पतीला काय वाटले असेल? कुठून झक मारून एवढे पैसे खर्च करून हिला येथे आणले. हाच तो टिपिकल पणा. आम्हा लोकांना बोलण्याची आणि लिहिण्याची पोचच नाही असे मला नेहमी वाटते.
कित्येक वेळा, ज्या व्यक्तीकडून आपल्याला एखादे काम करुन घ्यायचे आहे त्याच्या तोंडावरच त्याला दोष देऊन मोकळे होतो. ह्याला हजरजबाबी पणा म्हणाल की आपल्याच पायावर धोंडा पाडून घेणे म्हणाल ते तुम्हीच ठरवा.
माधव भोळे
No comments:
Post a Comment